مناسک عزاداری و گفتمان کربلا در دین ورزی اقشار فرودست شهری

در این مقاله به طور خاص بر هیاتهایی که در دهه اخیر به عنوان «سبک جدید» در مداحی و عزاداری شناخته شده اند و بر طیف مخاطبان آنها، تاکید شده است. مبنای تئوریک این تحقیق نظریات کلیفورد گیرتز (دین به مثابه «نظام فرهنگی») بوده و از روشهای انسان شناسی تفسیری استفاده شده است. هیاتها را می توان نوعی جماعت دینی با خصوصیات اغلب شهری دانست. طیف مخاطبان این هیاتها عملا بسیار متنوع تر از مخاطبان مساجد است. نیمه دوم دهه 70 با گسترش چشمگیر هیاتهای «سبک جدید» و محتوای آنها در فضاهای شهری و گرایش شدید جوانان به آنها همراه بوده است. در مجموع امروزه گفتمان کربلا و هیاتهای عزاداری در سبک جدید آن در فضاهای شهری بخش اصلی و کانونی فعالیتهای دینی مردم و بالاخص جوانان فرودست شهری را تشکیل می دهد.