آسیب‌شناسی مطالعات معاصر عاشورا (از پهلوی اول تا انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ـ ۱۳۰۵ش)

پیامد آسیب های متنی، سندی و تحلیلی بروز خرافات و جعلیات در تاریخ نویسی عاشورا و عاشورا نگاری با مبانی علوم سیاسی و اجتماعی بوده است. بر همین اساس برخی از فرهیختگان شیعی در پی دفع و رفع آسیب‌ها به بازخوانی و پالایش گزارش‌های این واقعه در ادوار گذشته پرداختند که گاه به نزاع جریان های مذهبی منجر شد. مسئله اصلی این پژوهش بررسی همین آسیب ها در مطالعات عاشورایی دوره پهلوی بوده و تلاش بر آن خواهد بود تا با تکیه بر عوامل و یا فرآیندهای شناختی و اقدامات علمی به تبیین تناقضات تحلیلی و متنی که سبب انحراف، اختلال و یا ضعف ماهیتی و رویکردی این مطالعات شده است، بپردازد.