عزاداری در ایران عصر صفوی از نگاه مشاهیر جهانگردان غربی

قرن شانزدهم و هفدهم اوج سفر اروپاییان به شرق و بالاخص به ایران بود. سیاحان بسیاری با انگیزه های گوناگون وارد ایران شدند و با پدیده هایی نو مواجه می شدند که آنان را به حیرت وا می داشت . از جمله این پدیده های نو ، مسئله عزاداری بود که سیاح، جلوه های گوناگونی از این مراسم را به تصویر می کشد. جلوه هایی چون سینه زنی، زنجیر زنی، قمه زنی، تعزیه خوانی و ... که هر سیاحی بنا بر دید و البته شرایط زندگی و شخصیتی اش و البته هدف حضورش در ایران از این دیده ها به گونه ای برداشت و درباره آن اظهار نظر می کند. عده ای نیز بدون هیچ اظهارنظری فقط به توصیف آن بسنده می کند