نقش مشترکات فرهنگی در تقویت روابط ایران و عراق بعد از سال ۲۰۰۳ (زیارت اربعین به عنوان الگو)

این تحقیق به چند نتیجه رسید که مهمترین آنها این است که این کمک ها نقش عمده ای در تقویت روابط بین دو کشور به ویژه پس از سال 2003 دارد؛ واین کمک ها فرصتی را برای برداشتن گامی اساسی در جهت دستیابی به منافع ملی کشور و در عین حال ارتقای سطح روابط دیپلماتیک دوجانبه فراهم می کند؛ از جمله این مشارکت های فرهنگی با ماهیت مذهبی، زیارت اربعین است که یک کار فرهنگی جهت دهی و آگاهی بخشی برای هدایت به ویژه مردم ایران محسوب می شود؛ و سرمایه گذاری روی احساسات قوی آنها با تمام ارزش های این دیدار به منظور به کارگیری آنها در تقویت روابط عراق؛ وعلاوه بر ویژگی مذهبی، آیینی و اجتماعی، هدف فرهنگی بسیار مهمی را نیز در بر دارد که شامل تقویت پیوندهای برادری بین عراق و ایران است.