سفیران امام حسین (علیه‌السلام) و نقش آنها در نهضت حسینی

در این پژوهش ، نویسنده، به نقش سفیران در اتحاد شیعیان برای یاری امام حسین (ع) در مناطق کوفه و بصره جهت رهایی از حکومت ستمگر اموی می پردازد. پژوهشگر پس از بررسی پیرامون این موضوع به نتایجی دست یافت که مهم ترین آن عبارتند از : نتایج سیاسی : نتایج سیاسی از همان لحظه ی نخست که حضرت برای بیعت پیش یزید فرا خوانده شد آغاز گشت ، آنجا که حضرت اعلام فرمودند که با یزید بیعت نخواهد کرد. نتایج فکری: هنگامی که امام حسین (ع) سفیرانش را به کوفه فرستاد ایمان داشت که کوفیان بیعت خود را با امام زیر پا خواهند گذاشت امام اما از پیگیری انقلابش باز نایستاد. وبا این کار ، وجوب قیام از ذمه ی امام ساقط شد . این در حالی بود که امام قصد انجام چنین کاری را نداشت. نتایج اجتماعی : سفیران با تکیه بر قناعت و ایمان مردم برای امر مهم بیعت و سپس رسیدن تعداد بی شماری از نامه ها ودست نوشته های اهل کوفه به امام حسین (ع) اقدام به پیش دستی و اعلام انقلاب کردند. چیزی که باعث شد امام سفیرانش را به کوفه و بصره روانه کند.