سرمایه‌ی اجتماعی و آئین‌های دینی در تشیع: مطالعه موردی عزاداری عاشورا در محله‌ی جی

اين پژوهش روابط اجتماعي از طريق آئين‌هاي ديني در تشيع در مورد محله‌ي جي را با بهره‌گيري از نظريه‌ي سرمايه‌ي اجتماعي بررسي مي‌كند. اين پژوهش از طريق تركيب سه روش تحقيق كيفي: مشاهده‌ي مشاركتي، پرسش‌نامه و مصاحبه، صورت پذيرفته است. در نتيجه‌‌ي اين پژوهش، مشاركت در هيئت ها عمدتا به دليل دو گرايش عمده در ميان شركت‌كنندگان است: از يك طرف افراد به خاطر وجود آشنايان و دوستان در هيئتي خاص مشاركت مي‌كنند و از طرف ديگر صرفا در راستاي برگزاري آئين‌هاي عزاداري در هيئت‌هاي مختلف مشاركت مي‌كنند. بين مردم اختلاف عقيده روي آئين‌ها و نحوه برگزاري آن وجود دارد كه باعث گسست و قطع رابطه افراد با برخي از هيئت‌ها گرديده است. از طريق بررسي اين موردها به نظر مي‌رسد كه كل هيئت به نام عزاداري حسيني سرمايه‌ي اجتماعي نوع «پل زننده» را دارد. اما بعضي از هيئت‌ها به خاطر اين كه اعضا باهم آشنا هستند، سرمايه‌ي اجتماعي «پيوند» را بيشتر دارند.