ساختمایه های نمایشنامه ای تعزیه های زنانه در ایران بر اساس رویکرد نو ارسطویی با تمرکز بر تعزیه حُرّ- پروژه عملی: نگارش نمایشنامه «آه بانو»

تعزیه به عنوان یک نهاد مهم آئینی در ایران، توجه بسیاری از محققان و پژوهشگران حوزه ادب و هنر کشور را به خود اختصاص داده است. لکن آنچه از نگاه و قلم پژوهشگران پنهان مانده، تمرکز بر فعالیت بانوان در این حیطه است. این در حالی است که حضور زنان در برپایی آئین مذهبی تعزیه و وجود متن هایی مرتبط با آنان، انکار نشدنی است. نگاهی به تاریخچه حضور زنان در برپایی این آئین سنتی در گذشته تا امروز و نیز توجه به عناصر نمایشنامه ای موجود در برخی متون منسوب به تعزیه های زنانه، از نکات حائز اهمیت در این پژوهش است که به روش تحلیلی_توصیفی و با استناد به منابع کتابخانه ای صورت خواهد گرفت. همچنین تلاش می شود با نگاهی تطبیقی، نمونه ای از تعزیه های مردانه و زنانه به لحاظ عناصر نمایشی و نمایشنامه ای مورد بررسی قرار گرفته و وجوه تشابه و تمایز آن ها عیان گردد.