بینامتنی در مرثیه حسینی نزد ابن العرندس ومحتشم کاشانی (مطالعه تطبیقی )

این پژوهش به بررسی مفهوم بینامتنیت در میان دو شاعر مرثیه حسینی در سده‌های نهم و دهم هجری قمری، شاعر ابن‌العرنداس و شاعر محتشم کاشانی می‌پردازد که از جایگاه و منزلت والایی برخوردار بوده‌اند که موجب تمایز شعرشان شده است. استحکام بلاغت، ظرافت معانی، زیبایی تصویر، قوت عاطفه و غوطه ور شدن در سبک مرثیه ای غمگین این تحقیق بر اساس رویکرد توصیفی و تحلیلی در دو بخش نظری و کاربردی انجام شده است. تحقیقات و مطالعات قبلی که به موضوع بینامتنیت و مفاهیم آن و یا آنچه در مورد این دو شاعر نوشته شده است و معرفی آنها و تأثیرات آنها و سپس پیوند تولید شعری آنها با مفاهیم بینامتنی که در متون شعری آنها به کار رفته است، بوده است. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایجی که نشان می‌دهد مفهوم بینامتنیت با استفاده و به کارگیری شاعران در اشعار مرثیه، مفهومی قدیم و جدید است، روش‌های زیبایی‌شناختی و بینامتنی در جملات و بیت‌های شعری که حاوی عواطف ادبی هستند، متفاوت بوده است.