تأویل عرفانی واقعه‌ی عاشورا در شعر فارسی از صفویه تا دوره معاصر

این پژوهش با روش تحلیل محتوایی- کیفی در پاسخ به این سوال انجام شده است:آیا می توان از اشعار عاشورایی با قرائت های مختلف (احساسی، عرفانی، حماسی و ...) تأویل عرفانی ارائه داد؟مهمترین یافته های پژوهش عبارتند از:-نگرش عرفانی در ادبیات عاشورایی از قرن سیزدهم به شکوفایی رسید و هرچه به زمان معاصر نزدیک شده، طیف گسترده تری از اشعار را به خود اختصاص داده است.-تاویل عرفانی در اشعاری که قرائت حسی دارند، اگر چه صد در صد ممکن نیست اما غیر ممکن به نظر نمیرسد چرا که بسیاری از واژگان پر بسامد در شعر عاشورایی همانند: (عطش، خون ...) میتوانند تاویل عرفانی داشته باشند و هر یک به عنوان نماد در پیکره ی زیبایی شناختی شعر برجسته جلوه کنند.