نقش بلاجویی در تماشایی شدن واقعه عاشورا و تجلی آن در تعزیه

این پژوهش در صدد پاسخ‌گویی به این پرسش است که بلاجویی و سرایت بلا در واقعه‌ی عاشورا، چگونه موجب تماشایی شدن و تماشا کردن نمایش تعزیه می‌شود؟ این رساله با تکیه بر مفهوم عرفانی بلاجویی در واقعه‌ی عاشورا، و با نگاهی بر مباحث روایت‌شناسانه و آیین‌شناسانه پال وودراف سعی نموده با روش توصیفی ـ تطبیقی، ظرفیت‌های بالقوه‌ی واقعه‌ی عاشورا را در تعزیه بررسی کند تا افق نظری تازه‌ای در برابر نمایش آیینی تعزیه بگشاید. نتایج برآمده از این پژوهش نشان می‌دهد وقتی رویدادی در زمان و مکان معین با کنش و انتخاب انسان همراه می‌شود، کردار ساختار می-یابد و با تماشایی شدنش، عدالت احیا می‌شود.