مقایسه رابطه میان آیین‌های نمایشی سوگوارانه مذهبی و اندیشه سیاسی غالب شیعه در ایران (از ابتدای قاجار تا نهضت مشروطه و از نهضت مشروطه تا پایان رژیم پهلوی)

برای انجام این پژوهش ابتدا دو بازه‌ی زمانی از ابتدای قاجار تا انقلاب مشروطه و از انقلاب مشروطه تا پایان پهلوی انتخاب شد. سپس اسناد تاریخی در خصوص برگزاری عزاداری در بازه‌های زمانی مذکور و در چهار مقطع تاریخی برگزیده و بررسی شدند. با بررسی فوق مشخص شد که در طول این بازه‌ی زمانی هم‌زمان با ایجاد تغییرات در اندیشه‌ی سیاسی شیعه، عزاداری از حکومتی به غیرحکومتی، از احساسی به حماسی، از غیرمبارزه‌ای به مبارزه‌ای، از صورت‌محور به درونمایه‌محور، تغییر جهت داده است. روش انجام پژوهش از نوع تاریخی تطبیقی با رهیافت‌های تفسیرگرا بوده و به همین منظور نمونه‌گیری نیز به صورت غیراحتمالی و از نوع موردی صورت پذیرفته است.