مقتل‌نگاری شیعیان و نقش آن در حفظ هویت تشیع (از آغاز مقتل‌نگاری تا ابتدای قرن دهم)

مقتل‌نگاری شیعیان در قرن دوم آغاز شد و در قرون سوم و چهارم به اوج خود رسید و تا قرن هفتم به همان شیوه ابتدایی ادامه یافت، اما از قرن هفتم به بعد از شیوه اصیل خود دور شد. مقتل نگاری با گسترش تشیع در ایران بیشتر مورد توجه قرار گرفت و شیعیان با برگزاری مراسم عزاداری این مقاتل را در مجالس خصوصی و پنهانی و بعدها در مجالس علنی و عمومی می‌خواندند و از جمله عوامل مهم در حفظ و تداوم هویت تشیع در ایران بوده است.