«عین» راوی حس‌وحال شیرین رفاقت با خداست؛ حال‌وهوای سفره‌های سحری و افطار، قدم‌برداشتن در دسته‌های عزاداری و تماشای تعزیه‌ها، نشاط چراغانی و آب‌زدن کوچه‌‌ها، مزه‌ی دلچسب نذری و خوشنویسی با دارچین روی شله‌زرد، پناه‌بردن به دعاهای مادر و اشک پدر در ورودی حرم؛ همه‌وهمه کاغذ شده‌اند و عین را ساخته‌اند. در کوچه‌ی عین، رنگ‌وبوی خدا و اهل‌بیت جاری‌ست.
عین یک مجله ادبی‌آیینی است. زبانی روان و گویا دارد، از کلیشه و شعار فاصله می‌گیرد و با تمرکز بر تجربه‌زیسته و روایت شخصی و قصه، آیین را به جزئیات روزمره متصل می‌کند و به دنبال گفتن از حضور خدا در تصمیم‌ها، ترس‌ها، امیدها و در لحظه‌لحظه‌ی زندگی آدم‌هاست؛ نه فقط در مسجد و سر سجاده. روش عین نمادین است و در هر شماره با انتخاب یک نماد و مفهوم آیینی، از موضوع و ایده‌ای محوری صحبت می‌کند.
چرا قیمه‌ی امام حسین علیه السلام؟ چون خوشمزه است.
در این شماره‌ی عین، به سراغ طعام و اطعام بر مدار اباعبدالله رفتیم و در جستجوی علت طعم خوش این طعام به گوشه و کنار هیئت‌ها سر زدیم و پای صحبت نوکران این دستگاه از ناظم و آشپز گرفته تا زائر و عابر نشستیم. در جستجوی طعام به جغرافیا و تاریخ عاشورا رفتیم، سپس ماجرای عاشقان دلسوخته و پای‌سفره نشسته‌ی کربلا را در آن سوی دنیا روایت کردیم. آنگاه در کوچه پس کوچه‌های شهر به دنبال طعام بهشتی گشتیم. در ضمن با خودمان دو دو تا چهارتا کردیم تا حواسمان به لقمه‌هایی که سر سفره می‌آوریم باشد. به رسم ادب پیش پای مادران زانو زدیم تا ببینیم درباره طعام و اطعام چه می‌گویند، آخر مادران بهترین خوراک را تهیه می‌کنند. کمی بعد حال دوستان را پرسیدیم و گفتیم از نذری دیارشان بگویند. گذشت و با هم قرار و مداری گذاشتیم تا همدل و هم‌آهنگ به سمت مقصد حرکت کنیم. در آخر نیز یکی دو قطره اشک به یاد رفیقان زنده‌یادمان چکاندیم و فاتحه‌ای میهمانشان کردیم.
نویسندگان
حسام کمالی، فاطمه وحیدی، مهدی عفتی، سیدابراهیم رئوف موسوی، دکتر مصباح‌الهدی باقری، انسیه محمدجوادی، فاطمه‌سادات رئیسی، فرید بذرافشان، کوثر ادیب، نرجس شکوریان‌فرد، مهرداد شایع
علیرضا –
عالیییی
پیشنهاد میکنم مطالعه کنید