در پیام اخیر امام امت مبعوث شده به مناسبت هفته دفاع مقدس و سالگرد شهادت شهید سیدحسن نصرالله، به نقطهای درخشان اشاره شده است:
«اینکه هفت ماه است هموطنان ما میادین و خیابانها را در سراسر کشور به حضور مسئولانه و پرشور خود زینت بخشیدهاند تا دل رزمندگان اسلام گرم باشد و دشمن در هراس فرو رود.»
این جمله در واقع یک حقیقت راهبردی را پیش روی ما میگذارد و آن اینکه حضور مسئولانه مردم در میادین، امروز به یک ضرورت تبدیل شده است؛ حضوری که هم دل مؤمنان و رزمندگان جبهه حق را گرم میکند و هم رعب و وحشت در دل دشمنان میاندازد. این حضور پر شور و مسئولانه، هرچند ماهیتاً مردمی است و از دل ایمان و اراده مردم برمیخیزد، نیازمند بستر و زمینهای است که آن را شکل دهد، سازماندهی کند و به ثمر بنشاند. حرکت مردمی اگرچه اصیل و مبارک است، اما بدون بسترسازی و زمینهسازی، ممکن است از هم بپاشد یا به سرعت فروکش کند. اینجاست که نقش نهادهای مردمی و تشکیلاتی آشکار میشود. نهادهایی که از دل خود مردم برخاستهاند و با زبان و دغدغه مردم آشنا هستند. در این میان، هیأتها و مساجد به عنوان دو نهاد اصیل و مردمی، نقشی بیبدیل در زمینهسازی و بسترسازی برای این حضور مسئولانه ایفا کردهاند. هیأت و مسجد از قدیم کانون اجتماع مؤمنان بودهاند؛ جایی که مردم برای عبادت و عزاداری و نیایش جمع میشوند، اما همین جمع شدنها میتواند به یک جریان عظیم اجتماعی تبدیل شود. هیأتهایی که در محرم و صفر و فاطمیه و… عاشقان و زائران اهلبیت علیهمالسلام را گرد هم میآورند، همان مردم را میتوانند برای حضور در میادین حق و دفاع از ارزشها در طول سال نیز آماده کنند. هیأتی که ظلمستیزی و دفاع از مظلومان را فریاد زده باشد میتواند مردم را برای ایستادگی در برابر ظلم و استکبار بسیج کند. این همان نقش زمینهسازی و بسترسازی است که لازم و ضروری و ارزشمند است. زمینهسازی برای اینکه حضور مسئولانه و پر شور مردم در میادین رقم بخورد. حضور مسئولانهای که دل رزمندگان اسلام را گرم میکند و دشمنان را در هراس فرو میبرد. تجربه ماههای اخیر نشان داد که هرگاه هیأتها و مساجد وارد میدان شدند و نقشآفرینی کردند، مردم نیز با شور و اشتیاق حاضر شدند. این حضور گسترده، بسیاری از نقشههای شوم دشمن را نقش بر آب کرد. دشمن از اجتماع مؤمنان میترسد، نه از تکتک آنها. وقتی هیأتها یکصدا میشوند و از منبر به میدان میآیند و جوانان را به حضور مسئولانه فرا میخوانند، لرزه به اندام دشمن میافتد.